چه کسی باور کرد

جنگل جان مرا

آتش عشق تو خاکستر کرد

می توانی تو به من

زندگانی بخشی

فکر بلبل همه ان است که گل شد یارش                         

                                          گل در اندیشه که چون عشوه کند در کارش

 دلربایی همه ان نیست که عاشق بکشند                           

                                          خواجه ان است که باشد غم خدمتگذارش

ای که در کوچه ی معشوقه ما می گذری                          

                                        بر حذر باش  که سر می شکند دیوارش

ان سفر کرده که صد قافله دل همراه اوست                      

                                       هر کجا هست خدایا به سلامت دارش  

             صحبت عافیت گر چه خوش افتاد ای دل     

         جا نب عشق عزیز است فرو مگذارش

دیگه بارون نمی باره            

                             توی جاده پر برفه

                                                   به خدای آسمونا

                                                                            عشقت از یادم نرفته

زيباترين ترانه من ، صبح روی تــست

چشمان قصه گوی و شراب سبوی تست

بی گفتـــــــــــگو ترانه ما را بهانه نيست

صد عشق و صد ترانه درآن گفتگوی تست

هرچه آرزوی خوبه مال تو ... هرچی که خاطره داری مال من ... اون روزای عاشقانه مال تو ...
این شبای بی قراری مال من ... منم و حسرت با تو یکی شدن ... تویی و بدون من رها شدن ...
آخر غربت دنیاست مگه نه ؟؟ اول دو راهی آشنا شدن رو یادته ؟؟ تو نگاه آخر تو..  آسمون خونه نشین بود...دلتو شکسته بودن .. همه ای قصه همین بود .. میتونستم با تو باشم . مثل سایه مثل رویا .. اما بیدارم و حالا ... مثل تو تنهای تنها... مثل تو تنهای تنها....

 

 

عشق يعنی با پرستو پر زدن                       

                                     عشق يعنی آب بر آذر زدن    

عشق يعنی چون محمد پا به راه                  

                                        عشق يعنی همچو يوسف قعر چاه

عشق يعنی بيستون کندن به دست                

                                      عشق يعنی زاهد اما بُـت پرست

عشق يعنی همچو من شيدا شدن                  

                                    عشق يعنی قطره و دريا شدن

عشق يعنی يک شقايق غرق خون                

                                        عشق يعنی درد و محنت در درون

عشق يعنی يک تبلور يک سرود                  

                                      عشق يعنی يک سلام و يک درود